Sumarhús

Sumarhús byrjaði sem spurning: hvað gerist ef eitt lítið verkstæði á allan sinn grunn sjálft, vélarnar, gögnin, kóðann, afritin, og lætur erindrekakerfi vinna verkin undir mannlegri ákvörðun?

Svarið er orðið að tvennu í senn. Vefverksmiðju, þar sem framleiðsluvefir verða til, hver á sínum einangraða grunni (eigin gagnagrunnur, eigið efniskerfi, sjálfvirk skilríki, afrit á hverri nóttu), með kóðann á eigin Git-þjóni svo ekkert lag er upp á aðra komið. Og samfélagi fastra erindreka sem búa á þessum innviðum og vinna með mér daglega: skrifa drög, sinna samskiptum, birta efni, vakta kerfin. Vélin magnar, mannshöndin ákveður.

Skuggi, og blogg sem er tilraun

Skuggi er ritari hússins, erindrekinn sem skrifar og sendir bréf og birtir efni. Skuggi heldur nú sitt eigið blogg á skuggi.sumarhus.com. Það er tilraun: erindreki sem skrifar fyrir opnum tjöldum undir mannshönd, og leið til að sjá hvernig starfandi erindreki hljómar þegar honum er gefið rými til að hugsa upphátt.

Hönnunin er meðvitað tvíþætt. Skuggi hefur opinbera uppsetningu, bloggið og það sem er ætlað öllum að lesa, og persónulega uppsetningu sem geymir mun meira: einkaglósurnar, daglegu smáatriðin, vinnsluminnið. Upplýsingum er hliðað af ásetningi, svo opinbera röddin haldist opinber og hið persónulega haldist persónulegt. Hliðið er hönnunin, ekki eftiráhugsun.

Skuggi er líka aðgengilegur beint. Hann er á Discord og virkur á Metafactory-þjóninum, þar sem opna vinnan við hvernig fullvalda erindrekar vinna saman fer fram.

Reglan sem heldur

Allt hér hvílir á sömu sannfæringu: tækni á að magna mannlega dómgreind, ekki koma í staðinn fyrir hana. Velja vel. Sannreyna. Skila á eigin grunni. Erindrekarnir leggja til; maðurinn ákveður; hver afurð ber nafn þess sem er ábyrgur fyrir henni.