Ábyrgðarþoka
Hvernig ábyrgð leysist upp þegar ákvarðanataka dreifist á milli reiknirita, nefnda og vettvanga.
Þegar ráðningarreiknirit hafnar umsækjanda, hver ber þá ábyrgð? Forritarinn? Stofnunin sem notar það? Söluaðilinn? Eftirlitsstofnunin sem samþykkti rammann? Ábyrgðarþoka lýsir kerfisbundnu niðurbroti ábyrgðar í ákvörðunum sem teknar eru með gervigreind. Ekki sem galla, heldur sem eiginleika sem kemur fram þegar stofnanir taka upp reikniknúin kerfi. Þegar ég lít til baka les ég BA-ritgerð mína frá 2015 um gagnageymslu fjarskiptafyrirtækja sem fyrri glímu við óljósa ábyrgð í eftirlitskerfum. Mitt framlag er þessi framsetning á innleiðingu gervigreindar hjá stofnunum, í samhengi við vandann um margar hendur hjá Dennis Thompson (1980), verk Mark Bovens um ábyrgð og ábyrgðarbilið hjá Andreas Matthias (2004).
Í þessu verki: Handan sundrungarinnar (MA-ritgerð, 2026)
Útgáfusamningur: Hið ósmættanlega mannlega (útgáfusamningur við De Gruyter Brill, með dr. Kristian Guttesen)